
Dzień 4 · 22 sierpnia 2026
Musimy mieć plan B
Lodowata woda, zielone gumiaki i schron w Mikkastugan. Tam musimy zdecydować, czy iść dalej przez Sarek, czy odbić na znakowane szlaki Padjelanty.
Dziennik
15 wyników

Dzień 4 · 22 sierpnia 2026
Lodowata woda, zielone gumiaki i schron w Mikkastugan. Tam musimy zdecydować, czy iść dalej przez Sarek, czy odbić na znakowane szlaki Padjelanty.

Dzień 5 · 23 sierpnia 2026
Dwie trudne przeprawy wystawiają naszą trasę przez Sarek na próbę. Potem otwiera się widok na dolinę Rapaälven, a na noc wspinamy się na przełęcz.

Dzień 1 · 19 sierpnia 2026
Nieważny bilet na lotnisku Sztokholm Arlanda niemal zatrzymuje nas przed startem. Wieczorem deszcz po raz kolejny zmienia nasze plany w Gällivare.

Dzień 2 · 20 sierpnia 2026
Autobus, prom i pierwsze kilometry Padjelantaleden prowadzą nas na biwak nad rzeczką, gdzie spotykamy dwa renifery i trafiamy na saamską nazwę, której nie umiały wymówić nawet Szwedki.

Dzień 3 · 21 sierpnia 2026
Zostawiamy drewniane kładki i wchodzimy na mokradła. Wiadomość o wezbranej rzece przed nami stawia pod znakiem zapytania dalszą trasę.

Dni 1–3 · 27 czerwca – 29 czerwca 2025
Wyjechaliśmy z domu 27 czerwca o 9:00 rano. Następnego dnia, też o 9:00, ale już czasu lokalnego, byliśmy w Duszanbe.

Dzień 4 · 30 czerwca 2025
Jak tylko mieliśmy komplet kwitów, napisałam do Amro, że możemy już jechać. W chwilę potem zgarnął nas spod hostelu.

Dni 5–6 · 1 lipca – 2 lipca 2025
Rano w Alaudin Vertical znów nikogo nie było.

Przed wyprawą
W Nowej Zelandii mieszkałam już od kilku lat, ale w Darran Mountains jeszcze nie byłam. Głównie ze względu na panujące tam warunki atmosferyczne. To najbardziej deszczowy rejon Nowej Zelandii. Średnie roczne opady sięgają 7 metrów.…

Dzień 4
Żeby dostać się na grań Tutoko, musieliśmy przewspinać się po serakach. Ten pas połamanego lodu wypatrzyliśmy już poprzedniego dnia.